روز کرج باید به جریانی هویت‌ساز و چندروزه تبدیل شود / ضرورت احیای فرهنگ غذایی و معرفی میراث بومی البرز

به گزارش نجوای آگاهی؛ نام کرج برای خیلی‌ها ناخودآگاه با جاده، اتوبان و گذرگاه پیوند خورده است؛ در حالی که این خطه، مهد تاریخ، فرهنگ، روستاهای هدفمند و سنت‌های اصیلی است که اگر روایت نشوند، در غبار روزمرگی گم می‌شوند. 

در همین راستا، سومین جلسه هماهنگی و نخستین پیش‌همایش روز بزرگداشت کرج در سالن همایش‌های دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران برگزار شد تا مسئولان و اهالی فرهنگ ابعاد مختلف پاسداشت این هویت تاریخی را بررسی کنند.

 در این نشست، مهدی مهرور، فرماندار ویژه شهرستان کرج، با تأکید بر لزوم صیانت از هویت فرهنگی این خطه، به نکات تأمل‌برانگیزی پیرامون پیوند فرهنگ، رسانه و سبک زندگی بومی اشاره کرد که در ادامه مشروح آن می‌آید.

از احیای منوهای سنتی تا رسالت رسانه‌ها در بازآفرینی طعم‌های اصیل

فرماندار کرج با اشاره به اینکه غذا و سبک تغذیه بازتاب‌دهنده فرهنگ ریشه‌دار هر منطقه است، بر ضرورت بازگشت طعم‌های اصیل و سالم به سفره‌های شهروندان تأکید کرد. 

وی با ذکر این نکته که برخی غذاهای سنتی و بومی کرج مانند «والک‌پلو» یا ماهی رودخانه‌ای کرج سابقه دیرینه‌ای در این منطقه دارند اما امروزه کم‌رنگ شده‌اند، تصریح کرد: رسانه‌ها و اهالی قلم نقش مهمی دارند تا با نوشتار و معرفی این میراث ملموس، نسل امروز را با منوها و طعم‌های اصیل کرجی آشتی دهند؛ به گونه‌ای که این غذاهای بومی جایگاه واقعی خود را در رستوران‌ها پیدا کنند و به عنوان بخشی از فرهنگ گردشگری و غذایی منطقه شناخته شوند.

تکریم مفاخر و لزوم برنامه‌ریزی چندروزه تا روز کرج

مهرور با تأکید بر اینکه برگزاری روز کرج نباید به یک همایش چندساعته و تشریفاتی محدود شود، خاطرنشان کرد که هدف، ایجاد فضایی تنوع‌بخش و پرنشاط در روزهای منتهی به ۲۰ مهر است تا با مشارکت همه‌جانبه مردم، روستاها و شهرستان‌های استان، ظرفیت‌های بی‌نظیر البرز معرفی شود. 

وی با تجلیل از بزرگان، شعرا، نویسندگان، هنرمندان و شهدای این خطه یادآور شد که کرج گنجینه‌ای از مشاهیر و بزرگان است و هرکس با قلم، قلب و توان خود برای اعتلای این خاک دل بسوزاند، فارغ از محل تولد، خود را وام‌دار و دغدغه‌مندِ این آب‌وهوا می‌داند.

پیوند هویت محلی با ریشه‌های کهن ایران‌زمین

فرماندار کرج در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به اهمیت همبستگی ملی و عشق به وطن، خاطرنشان کرد که پرداختن به هویت، تاریخ و ریشه‌های بومی هر شهر، در نهایت به تحکیم هویت ملی ایرانیان ختم می‌شود؛ چرا که دلبستگی به میهن، از دل همین اصالت‌ها و فرهنگ‌های محلی ریشه می‌گیرد و جوانه می‌زند.

پرسش نجوا

تا چه اندازه می‌توان امیدوار بود که برگزاری آیین‌های چندروزه و شعارهای فرهنگی، بدون تغییر در نگاه مدیران به زیرساخت‌های هویت‌ساز و حمایت واقعی از سنت‌های بومی، بتواند کرج را از سایه سنگینِ «اتوبان و گذرگاه بودن» خارج کرده و به جایگاه اصیل تاریخی‌اش برساند؟